অসমত চাহকাপ খোৱাৰ টাইম বুলি কোনো বস্তু নাই। ইয়াত প্ৰতিটো সময়তেই চাহ খোৱা হয়। ☕
আমাৰ মা'ৰ মতে, "তই বৰ শুকাইছ" আৰু "তই বৰ শকত হৈছ" - এই দুটাৰ মাজত একো নাই। 🤷♀️
গুৱাহাটীৰ ট্ৰেফিক जाम নহয়, এয়া সকলোৱে মিলি "লাহে লাহে" অভ্যাস কৰাৰ এক আখৰাহে। 🚗
বিহু আহিলে মোৰ বেংক একাউণ্টে এনেকৈ নাচে যেন তাক কোনোবাই ঢোল বজাইছে। 😂
অসমত "তুমি settle হ'লা নে?" মানে তুমি সুখী নে বুলি সোধা নাই, তোমাৰ চৰকাৰী চাকৰি আছে নে নাই বুলিহে সুধিছে। 👨💼
মোৰ জীৱনটো আলু পিটিকাৰ দৰে, সৰল কিন্তু সকলোৰে লগত adjust হৈ যায়। 😄
এজন অসমীয়া মানুহে "মই ৫ মিনিটত আহি আছোঁ" বুলি ক'লে, আপুনি আৰামত চাহ একাপ বনাই খাব পাৰে। 🚶♂️
মোৰ আধা জীৱনটোৱেই "কাইলৈৰ পৰা পুৱা সোনকালে উঠিম" বুলি ভাবি ভাবিয়েই পাৰ হ'ল। 😴
অসমত বৰষুণ দিলে দুটা কাম হয়: খিচিৰি বনোৱা আৰু ফেচবুকত 'Rainy Day' বুলি ষ্টেটাছ দিয়া। 🌧️
মাছে পানীৰ পৰা ওলালে মৰে, আৰু মই বিচনাৰ পৰা ওলালে মৰোঁ। 🛌
মোৰ স্বাস্থ্যৰ ৰহস্য: চিন্তা নকৰোঁ, ভাত খাওঁ, আৰু শুই থাকোঁ। 😂
অসমত সম্পৰ্কীয় মানুহবোৰে আপোনাৰ খবৰ ল'বলৈ নাহে, আপুনি বিয়া কেতিয়া পাতিব তাৰ তাৰিখ জানিবলৈহে আহে। 🗓️
যদি কেতিয়াবা আপোনাৰ মন বেয়া লাগে, তেন্তে গাহৰিৰ মাংস আৰু ভাত এসাঁজ খাই দিব। মন আপোনা-আপুনি ভাল হৈ যাব। 🐖
আমাৰ ফ্রিজত বস্তু কম, কিন্তু বটল বেছি। আৰু সেই বটলবোৰত পানীহে থাকে। 💧
অসমত আলহী আহিলে প্ৰথমে চাহ দিয়া হয়, তাৰ পিছত তেওঁলোকৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হয়। 😂
মোৰ জীৱনৰ লক্ষ্য: ইমান পইচা উপাৰ্জন কৰিম যাতে মাছেৰে গা ধুব পাৰোঁ। 🐟
আমাৰ ইয়াত গৰমকালিৰ অৰ্থ হ'ল - কাৰেণ্ট যোৱা, মহে কামোৰা, আৰু ফেচবুকত গৰমৰ বিষয়ে পোষ্ট কৰা। 🥵
মই ভাবিছিলোঁ মই ডাঙৰ হৈ বহুত কিবাকিবি কৰিম, কিন্তু এতিয়া মই ডাঙৰ হৈ আঁঠুৰ বিষত ভুগিছোঁ। 😩
অসমৰ ছোৱালীবোৰ ধুনীয়া, কিন্তু তেওঁলোকৰ খং তাতোকৈ ধুনীয়া। 😉
মোৰ সপোনত মোৰ দৰমহা আহে আৰু সাৰ পাওঁতে EMI মনত পৰে। 💸
আমাৰ ঘৰত এটা নিয়ম আছে: যি সোনকালে উঠে, তেওঁৱেই পানীৰ মটৰ চলায়। 💧
অসমত বিয়াত খাবলৈ যোৱা মানুহে দৰা-কইনাক চিনি নাপালেও মাংস ক'ত দিছে সেইটো খুব ভালকৈ জানে। 😂
দেউতাৰ মতে, মোবাইলটোৱেই সকলো সমস্যাৰ মূল, আনকি বতৰ বেয়া হ'লেও। 📱
মই ডায়েট কৰিবলৈ লৈছিলোঁ, কিন্তু পিঠাৰ গোন্ধত মোৰ সংকল্প ভাঙি গ'ল। 🥞
অসমীয়া মানুহৰ হৃদয়খন ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দৰেই বিশাল, কিন্তু খং উঠিলে গৰাখহনীয়াও হয়। 😉
ফেচবুকত দিয়া প্ৰফাইল পিকচাৰ আৰু আধাৰ কাৰ্ডৰ ফটোৰ মাজত থকা পাৰ্থক্যটোকে জীৱন বোলে। 😂
আমাৰ মনটো বতৰ বিজ্ঞান কেন্দ্ৰৰ দৰে, কেতিয়া যে ধুমুহা আহে কোনেও ক'ব নোৱাৰে। 🌪️
ৰাতিপুৱা উঠাৰ এলাৰ্মটোৱে মোক নহয়, মোৰ সপোনবোৰকহে সাৰ পোৱায়। 😴
আমাৰ ঘৰত পুৰণি বস্তুবোৰ পেলোৱা নহয়, সেইবোৰক "এদিন কামত আহিব" বুলি সংৰক্ষণ কৰা হয়। 📦
মোক কোনোবাই সুধিলে "কি কৰি আছা?", মোৰ উত্তৰ সদায় এটাই: "ভাত খাবলৈ পইচা গোটাই আছোঁ।" 🍚
মোৰ আৰু মোৰ বিচনাখনৰ মাজত এটা গভীৰ সম্পৰ্ক আছে, ৰাতিপুৱা আমি ইজনে সিজনক এৰিবই নোখোজোঁ। 🛌
অসমৰ ৰাস্তাত গাঁত নাই, গাঁতৰ মাজতহে অলপ ৰাস্তা আছে। 🚙
সকলোৱে কয় পইচাই সুখ দিব নোৱাৰে, কিন্তু মই দুখতো কান্দিব নিবিচাৰোঁ। 💰
মই মোৰ ভৱিষ্যতক লৈ সিমান চিন্তিত নহয়, যিমান মোবাইলৰ বেটাৰীক লৈ হওঁ। 🔋
আমাৰ ইয়াত আড্ডা মানে ৰাজনীতি, ক্িকেট আৰু কোনে কি কৰিছে তাৰ বিশ্লেষণ। 😂
যিসকলে কয় টোপনিয়ে একো নিদিয়ে, তেওঁলোকে কেতিয়াও ৰাতিপুৱা ৯ বজালৈ শুই পোৱা নাই। 😴
অসমত ফুচকা খোৱাটো এটা প্ৰতিযোগিতা, য'ত আপুনি কান্দিবও লাগে আৰু আৰু এটাও খুজিব লাগে। 🌶️
মোৰ জীৱনটো Google Mapsৰ দৰে, বাট দেখুৱায় কিন্তু কেতিয়াবা এনেকুৱা গলিত সুমুৱাই দিয়ে য'ৰ পৰা ওলাবই নোৱাৰি। 🗺️
আমাৰ দেউতাবোৰে "I love you" বুলি নকয়, তেওঁলোকে কয় "পেট্ৰ'ল ভৰালি নে?" ⛽
মই সেইদিনালৈ অপেক্ষা কৰি আছোঁ যিদিনা এলাৰ্ম বন্ধ কৰি পুনৰ ଶୋଇ থাকিম আৰু কোনেও একো নক'ব। 😴
অসমত দোকানীক "খুৰা" বুলি মাতিলে বস্তুৰ দাম অলপ কমে বুলি এটা বিশ্বাস আছে। 😉
মোৰ কামবোৰ অসম চৰকাৰৰ প্ৰজেক্টৰ দৰে, আৰম্ভ হয় কিন্তু শেষ নহয়। 😂
আমাৰ ঘৰত অতিথি আহিলে ৱাই-ফাইৰ পাছৱৰ্ড সোধাৰ আগতে সোধে, "ভাত কিহেৰে খালা?" 🍚
মোৰ জীৱনৰ একমাত্ৰ Exercise হ'ল বিচনাৰ পৰা উঠি চুইচ অফ কৰিবলৈ যোৱাটো। 🚶♂️
ফেচবুকৰ "On this day" ফীচাৰটোৱে পুৰণি স্মৃতি কম, আৰু মই কিমান মূৰ্খ আছিলোঁ সেইটো বেছিকৈ মনত পেলাই দিয়ে। 🤦♂️
মায়ে বনোৱা খাবারত যি সোৱাদ আছে, সেয়া ফাইভ-ষ্টাৰ হোটেলতো নাই। ❤️
মই কাম ইমান ভাল পাওঁ যে তাক স্পৰ্শ নকৰাকৈ ঘণ্টাৰ পিছত ঘণ্টা চাই থাকিব পাৰোঁ। 👀
অসমীয়া বিয়াত কইনাই কান্দক বা নাকান্দক, পেহী-মাহীসকলৰ কান্দোন বাধ্যতামূলক। 😂
মোৰ ব্লাড গ্ৰুপ B+ নহয়, Tea+ হ'ব লাগে। ☕
যদি কেতিয়াবা জীৱনত হাৰি যোৱা যেন লাগে, তেন্তে চৰকাৰী অফিচলৈ যাব, তাত আপোনাতকৈও বহু লাহে কাম হয়। 😉
দাবিত্যাগ (Disclaimer)
এই সকলো কৌতুক কেৱল হাঁহি আৰু মনোৰঞ্জনৰ বাবেহে। এইবোৰ সাধাৰণ, পাতল পৰ্যবেক্ষণৰ ওপৰত আধাৰিত আৰু কোনো ব্যক্তি বা সম্প্ৰদায়ক আঘাত কৰাৰ কোনো উদ্দেশ্য নাই। হাঁহি হৈছে শ্ৰেষ্ঠ ঔষধ, কিন্তু ই আপোনাৰ শাহুৱে দিয়া উপদেশৰ বিকল্প নহয়।
লিখকৰ মনৰ কথা (A Note from the Storyteller)
মই এই কৌতুকবোৰ আমাৰ দৈনন্দিন জীৱনৰ মজা, দুখ আৰু শেষত হৃদয় স্পৰ্শ কৰা মুহূৰ্তবোৰক তুলি ধৰিবলৈ সৃষ্টি কৰিছোঁ। যদি আপুনি এইবোৰত নিজৰ পৰিয়ালক বিচাৰি পাইছে, তেন্তে মোৰ কাম সফল হৈছে। ইজনে সিজনক উপলুঙা কৰা নহয়, বৰঞ্চ একেলগে হাঁহিবলৈ শিকোহঁক। পঢ়াৰ বাবে আৰু হাঁহিমুখে থকাৰ বাবে ধন্যবাদ।